El fruto del pochote es una cápsula que se abre conforme se va secando. En su interior las semillas están recubiertas de una fibra ligera y muy suave que les ayuda a dispersarse. Esta fibra cuenta con múltiples usos como relleno y aislante, y las semillas son comestibles.
Tú lémpé yó'o ra kòó ndítyi ví ndakuni yó nú, tyi iñú ná’nu ñà ndu'ú tokó kána nda'á nú, íyo nú ñu'ú ítyi nùú ni'ní, nùú íyo itún tú ndákòyò nda'á tée tiempo ítyi, íyo nú ñuu Sonora iin saá ndiàà Chiapas, íyo lo'o tú nú ñuu Veracruz saá tu tyí norte ñà Península ñà ñuu Yucatan, ñuu ndíkùn ndiaa ñuu Kò'yó Ká'nu, su íyo tu nú inka ñuu án pais tyí sur iin saá ndiàà Costa Rica (Pezzini 2021).
El tronco gris del pochote es fácil de reconocer por sus gruesas y cortas espinas en los calurosos paisajes de los bosques secos, donde los árboles pierden sus hojas en la temporada de secas. Este árbol crece desde Sonora hasta Chiapas, y hay algunos pocos en el centro de Veracruz y el norte de la península de Yucatán, en México. Fuera de nuestro país, crece hacia el sur hasta Costa Rica (Pezzini 2021).
Tú itún yó'o ra, tée kuálí nú ra, vàa xá'nu nú nùú ñu'ú ñà kòó xǎ'an, ni nùú kòó tìkuǐi, ñà kán ká'àn ná ra, tá'án nú yó'o kúú nú và'a ndatyi'i yó nùú kòó ka itún ndíta, nùú ítyi (Gómez Maqueo y Gamboa-deBuen 2022).
Cuando las plantitas son pequeñas, pueden crecer en suelos pobres y con poca agua, por lo que se considera que este árbol es adecuado para recuperar zonas donde se ha perdido la vegetación (Gómez Maqueo y Gamboa-deBuen 2022).
Ìkù nda'á nú ra, ìñù kúú nùú kuálí ña. Ita nú ra, ñà yaa yaa kuáan so'o kúnì koo ña, ta ñùñú kuálí ñú'u ini ñà ra tyináká yáxí ña. Tée xíka rí nùú ña ra, tí yó'o kúú rí ndíso sì'và kuálí ña ta ndáyà’a rí kuà’àn rí nùú sava ka ita, saá kúú ña kôyo sì’và kuálí yó’o nùú ña ra, kíxáá káná lémpé kuálí. Tée xà xúxa lémpé yó'o ra yàà ndâtá rí ta yó'o ñú'ú ndùú kuálí sûví ña ñú'ú ña ini kàtyí yaa (Gómez Maqueo y Gamboa-deBuen 2022).
Sus hojas tienen seis partes. Sus flores son de color beige claro, y producen néctar que se comen los murciélagos. Cuando los murciélagos visitan las flores, las polinizan y permiten que de las flores salgan los frutos. Cuando los frutos maduran, se abren poco a poco y van liberando sus semillas, que están envueltas en una sedosa, ligera y suave fibra blanca (Gómez Maqueo y Gamboa-deBuen 2022).
Kàtyí ñú'ú ini lémpé yó'o ra và'a kèe ña ini tìkòtò kí’i xìní na ta và’a tu kèe ña tìxin ìxto kíxì nà.
Esta fibra se usa tradicionalmente para rellenar almohadas y colchones.
Ndátú'ún na ra, kòó táxi kàtyí rí lémpé yó’o yá'a ka'ní ni kaxin, ni ña kâñà án ña káxán ndiáa ñà'a, ni taxa ñu'u kòó táxi ña yà'a. Ni tìkuǐi kòó ndáko'o ña, ñà kán te tâán na ñà ini rá ra, kuití ndákuìta ña ndósó ña nùú rá. Ñà kán ká'àn sava na ra, và'a kuva'a ndiáa ñà'a kuni ñú'ú yó xí'ín ña (Gómez Maqueo y Gamboa-deBuen 2024). Saá kuvi tu kua'a ndiáa ñà'a kuálí xí'ín iñú kána nda'á nú lémpé yó’o, saá, xà ndátú'ún tu na và'a ndàkuà sàtá nú kutátán nà kú'vi ndutyí án ndiáa kuè'è iyo iín kùñu nà. Và'a tú kúú nú tutún xíxì yàá ñu'u nà, ta ita nú ra, kití sànà nà và'a yáxí ña (Avendaño et al. 2009).
Se ha visto que esta fibra es muy eficaz para aislar de la temperatura (no deja pasar el frío y ni el calor), del ruido, y hasta no deja pasar la electricidad. La fibra tampoco absorbe el agua, por lo que flota mucho. Por eso algunas personas piensan que podría usarse en la industria o podrían fabricarse objetos útiles con ella (Gómez Maqueo y Gamboa-deBuen 2024). También se pueden elaborar artesanías con sus espinas, y se han reportado usos medicinales de su corteza para tratar enfermades de la piel y de los riñones. Su leña también es valorada en las comunidades para cocinar, y las flores pueden servir de alimento al ganado (Avendaño et al. 2009).
Nà ndéé kuà'àn tyí ñuu Tehuacan-Cuicatlán xá’ndia nà lémpé ta ndíkuiso na ndùú kuálí rí, lo'o rí yáxí na ra lo'o rí íxǐko na, và'a yatan rí ta và'a tú tyì'yó rí kaxí na. Xà saá yáxí na rí lémpé yó'o yàtyì níi ví, saá ká'àn nà ká'vi, nà arqueólogos, nà xìndee xìná'á ra xìyaxí níi nà rí. Và’a tu yáxí na mí tiò'o nú lémpé yó'o (ña'mi lempé ká’àn nà xí’ín ña), ñà yó'o ra ñà yáxí í'i na kúú ña, tyátyi ña ra yáxí na ñà. Ñà kán, nà ndéé kuà'àn tyí Tehuacan ra ndiáa níi na tú itún yó'o, ta ndátyi'i na nú tiañu ikú. Ndákaxin na tú và'a, tú và'a ra tú kán ndiáa nà ña kuvi ndukuà'á nú (Avendaño et al., 2009).
En la región de Tehuacán-Cuicatlán, las comunidades cosechan las semillas para autoconsumo y para venta, pues se consumen hervidas o tostadas. Este consumo es muy antiguo, pues las evidencias arqueológicas en la misma región muestran que los grupos de cazadores-recolectores ya consumían las semillas de este árbol. Las raíces del árbol (llamadas pochocamote) también se consumen crudas, en rebanadas. En esta región de Tehuacán, las comunidades protegen y propagan este árbol dentro del monte, para que abunde. Las personas escogen los árboles de mejor calidad, y los cuidan para que se multipliquen (Avendaño et al. 2009).
Referencias
Referencias
Pezzini, FF, Dexter KG, de Carvalho-Sobrinho, JG, Kidner, CA, Nicholls JA, de Queiroz LP, Pennington RT. 2021. Phylogeny and biogeography of Ceiba Mill. (Malvaceae, Bombacoideae). Frontiers in Biogeography 13(2): e49226. https://doi.org/10.21425/F5FBG49226
Gómez-Maqueo, X, Gamboa-deBuen, A. 2022. The biology of the genus Ceiba, a potential source for sustainable production of natural fiber. Plants 11: 521. https://doi.org/10.3390/plants11040521
Avendaño, A, Casas A, Dávila P, Lira R. 2006. Use forms, management and commercialization of “pochote” Ceiba aesculifolia (HB & K.) Britten & Baker f. subsp. parvifolia (Rose) PE Gibbs & Semir (Bombacaceae) in the Tehuacán Valley, Central Mexico. Journal of Arid Environments 67:15-35. https://doi.org/10.1016/j.jaridenv.2006.02.004
Avendaño, A, Casas A, Dávila P, Lira R. 2009. In situ management and patterns of morphological variation of Ceiba aesculifolia subsp. parvifolia (Bombacaceae) in the Tehuacán-Cuicatlán Valley. Economic Botany 63: 138-151. https://doi.org/10.1007/s12231-009-9083-6
Pezzini, FF, Dexter KG, de Carvalho-Sobrinho, JG, Kidner, CA, Nicholls JA, de Queiroz LP, Pennington RT. 2021. Phylogeny and biogeography of Ceiba Mill. (Malvaceae, Bombacoideae). Frontiers in Biogeography 13(2): e49226. https://doi.org/10.21425/F5FBG49226
Gómez-Maqueo, X, Gamboa-deBuen, A. 2022. The biology of the genus Ceiba, a potential source for sustainable production of natural fiber. Plants 11: 521. https://doi.org/10.3390/plants11040521
Avendaño, A, Casas A, Dávila P, Lira R. 2006. Use forms, management and commercialization of “pochote” Ceiba aesculifolia (HB & K.) Britten & Baker f. subsp. parvifolia (Rose) PE Gibbs & Semir (Bombacaceae) in the Tehuacán Valley, Central Mexico. Journal of Arid Environments 67:15-35. https://doi.org/10.1016/j.jaridenv.2006.02.004
Avendaño, A, Casas A, Dávila P, Lira R. 2009. In situ management and patterns of morphological variation of Ceiba aesculifolia subsp. parvifolia (Bombacaceae) in the Tehuacán-Cuicatlán Valley. Economic Botany 63: 138-151. https://doi.org/10.1007/s12231-009-9083-6
Traducción y voz en lengua Tu̱’un sâvi (Mixteco, Alcozauca):
El tronco del pochote es grisáceo, se ramifica cerca de su base y está cubierto por espinas grandes muy distintivas; sus hojas están divididas en seis partes.
Aguirre-Dugua X. 2026. Ndakatǔ'un tìkòtò kí'in xìní kún: tú lémpé
(Mixteco, Alcozauca; Mendoza-Ruiz J.).
v.1.10
Cédulas del Jardín en lenguas originarias.
https://cedulasdeljardin.mxcedula/IxMxJebOax/pochote_xta
accesado el 03 de septiembre de 2026
Aguirre-Dugua X. 2026 Ndakatǔ'un tìkòtò kí'in xìní kún:<br>tú lémpé (Mixteco, Alcozauca; Mendoza-Ruiz J.). v.1.1 Cédulas del Jardín en lenguas originarias. https://cedulasdeljardin.mx/IxMxJebOax/pochote_xta accesado el 03 de septiembre de 2026
Licencia. Se concede permiso para copiar, distribuir y/o modificar este documento
bajo los términos de la Licencia de Documentación Libre de GNU, Versión 1.3
o cualquier versión posterior publicada por la Free Software Foundation;
sin Secciones Invariantes, Textos de Portada y Textos de Contraportada.