1 Jardín Etnobiológico de Oaxaca | 2*nizagt@gmail.com Secihti/JebOax
A tú sana xíka kún ñuu nùú ndíkàà ka’ní, nùú íyo ikú ítyi, kù’va yòó mayo iin saá ndiàà noviembre, sana kuni sò’o kún ndátú’ún na xà’á nántyi, án sana ndátú’ún tu na xà’á nance va; su, ná ki’in kún kuénda ra, tí yó’o ra, ùvì nùú kúú rí, rí kuáan ko’ndo kuálí tí Byrsonima Crassifolia Kunth, xí’ín rí kuá’a kúkun ixán ini, rí Malpighia mexicana A. Juss. Ùvì saá rí và’a yáxí, ra kútóo níi na rí mí Ñuu kǒ’yo. Su rí ndatú’ún yó xà’á yó’o ra, ti nántyi kuá’a va kúú rí, ti M. mexicana, rí yó’o ra, sava ñuu ra, nántyi kuá’a ká’àn nà xí’ín rí, ta, sava inka ñuu ra, nántyi ikú ká’àn nà xí’ín rí, sava tu na ra, acerola mexicana ká’àn nà xí’ín rí, án cereza kuá’a, inka kà nà guajocote á guachocote naní rí nùú na, ta saá kuà’á ka nùú kìví rí íyo nùú na (Tena et. al.). Tí kití kuálí yó’o ra, tí và’a yáxí na kúú rí, saá xìyaxí na rí yàtyì níi ví, iin saá yáxí na rí ndiàà vityin. Và’a yáxí mií rí saá, ta và’a tu kuá’a rí xí’ín inka ñà’a yáxí na.
Si durante los meses de mayo a noviembre, te encuentras en alguna comunidad en las selvas secas de México, no será raro que llegues a escuchar el nombre de nanche o nance; y si pones un poco de atención, te darás cuenta de que pueden estar hablando de distintos frutos, los amarillos redonditos de Byrsonima crassifolia, o bien los rojizos y carnosos de Malpighia mexicana A. Juss.. Ambos, son ampliamente apreciados y degustados en México, pero en esta ocasión, hablaremos del nanche rojo, M. mexicana, que dependiendo el lugar donde crezca se conoce como: nanche rojo, nanche de monte, acerola mexicana, cereza colorada, guajocote o guachocote, entre muchos otros nombres (Tena et al., 2020). Estos frutos son consumidos por las comunidades de nuestro país desde tiempos prehispánicos; ya sea como fruta fresca o en otras preparaciones deliciosas.
Tú Malpighia mexicana yó’o ra, iin itún lo’o kúú nú, kòó súkun níi nú, kù’va 8 métro káá súkun nú, ta tokó nú ra, ñà xà’à so’o kúú ña, ta nándìkà nda’á kuálí nú kuà’àn ñà, savà nú ra, ndià xà’á nú nùú ñu’ú kéé ña nándìkà ñà kuà’àn ñà. Ìkù nda’á nú ra kuálí ndikuaa nâní so’o kúnì koo ña, ta xíka xíka lo’o ndíkùn ndiáa ñà satá tá’án ña, kù’va 4.5 á ndià 15 cm nâní ña, ta, kù’va 2 án ndià 8 cm ñà ndíkà ñà. Ta ita nú ra, ìkùn ìkùn kána ña satá nduku kuálí nda’á nú, kù’va 4 án ndià 16 kúú ña kána, ta kù’va 15 mm ná’nu ña. Ù’ùn va kú nda’á ita kuálí yó’o saá tu ìkù kuîí kuálí ndíkùn ka’á ña, ta saá yàà ndúú rosa ñà. Mí rí nántyi yó’o ra, ko’ndo kuálí kúnì koo rí, kukún kùñu ini rí, kù’va 2 án 3 cm kâní tokó kuálí rí. Ñà kaní kúú sàtá rí, ta sòó rí lotyíín kúkun ña, ta tée tyîtyi rí ra, yàà ndúkuá’a rí. Ùnì kúú ndùú kuálí ñú’u ini rí, ndikuaa tìkâní kuálí kúnì koo ña, ta tié’é tié’é so’o íyo ñà.
Malpighia mexicana es un árbol pequeño de casi 8 metros de altura, tronco grisáceo ramificado, en ocasiones desde la base y con manchas blanquecinas. Sus hojas son regularmente espaciadas y separadas por entrenudos, de forma ovalada a elíptica, de entre 4.5 - 15 cm de largo y de 2 - 8 cm de ancho. Las flores van acomodadas en racimos irregulares (corimbos) de entre 4-16 flores, de hasta 15mm, con cinco sépalos y corolas compuestas por cinco pétalos dentados, que al madurar se tornan de color rosa. Sus frutos, dispersados por aves, son globosos, carnosos, de 2–3 cm de ancho, lisos, de cáscara relativamente gruesa que, cuando madura, se torna rojiza; en su interior, se encuentran tres semillas planas con capa exterior dura (testa), mismas que están unidas por abundante fibra.
Mí ñuu Kǒ’yo Ká’nu ra, kuà’á níi nùú itún íyo, ñà kán ndià nú ká’àn nà xí’ín Malpighia yó’o íyo. Rà táta Anderson (2013) kátyi rà saá, tá’án nú itún yó’o ra kòó ndítyi níi ví nìxàà nú nìxikòo nú centroamerica xí’ín Venezuela tyè. Tá’án itún, tú M. mexicana yó’o íyo níi nú iin níí nùú ítyi ñuu Michoacan, nùú cuenca ñà Balsas, nùú mìnii pacifico mexicano iin saá ndiàà Chiapas. Saá íyo tu nú inka ñuu xiyo va ñà naní El Salvador, su yó’o iin ña’ñu lo’o va íyo nú. Lo’o níi va tyí’i na tú nántyi yó’o, ta íxǐko na rí, lo’o va kúú na íxa saá. Ñu’ú nùú tyí’i na rí yó’o vityin ra, nùú kòó ni’ní níi, ni kòó vìxin níi, ikán kúú ña íyo rí vityin. Su, nùú íyo rí ra, ikú va kútóo rí koo rí, ikán kúú ña íyo rí, sava tu na ra, íyo rí ini kórra nà, su kòó ndiáa níi ví na rí ñà koo víí rí tyi kòó ndítyi ini rí koo rí (Tena et al., 2020). Ñà kuvi tyi’i yó mí nú nántyi ra, xíniñú’u ndùú kuálí rí sándùtià yó tyi kǔvi ndandèe nda’á nú tyi kòó ndátìin nú, sava níi ví nú và’a kána tiò’o su xìín và’a nú, saá ká’àn nà ká’vi xà’á nú yó’o (Maldonado et al., 2017).
Como muchos otros géneros de plantas de las selvas secas, México es centro de riqueza y diversificación del género Malpighia; Anderson (2013) afirma que este género llega de manera secundaria a Centro América y Venezuela. En M. mexicana se encuentra cubriendo amplias zonas de las selvas secas, en poblaciones desde Michoacán, la cuenca del Balsas, el Pacifico mexicano, hasta llegar a Chiapas; fuera de nuestro país también hay, en El Salvador, pero ahí sus poblaciones son restringidas y se encuentran completamente aisladas de la parte mexicana. Pueden llegar a ser cultivada a baja escala para producir y comercializar sus frutos, especialmente en climas templados y fuera de su área natural; sin embargo, la gran mayoría de su producción se asocia a poblaciones silvestres o asilvestradas, es decir que se encuentran dentro de huertos y traspatios con limitado manejo (Tena et al., 2020). Se han realizado estudios de establecimiento mediante estacas, modo de reproducción vegetativa, registrando que tienen una baja tasa de establecimiento y enrizamiento, por ello se recomienda su propagación por medio de semillas (Maldonado et al., 2017).
Tá kù’va íyo sava ka itún tú kána kuì’i nda’á, saá íyo tú nú nántyi yó’o va, kútóo níi nà nú tyi và’a kúú nú kórra ndíta nú nùú ñu’ú na, ta rí kití kuálí yó’o, ñà và’a yáxí rí ta íyo níi vitamina c rí, ndi’i va na kútóo kaxí rí (Maldonado et al., 2017). Ta saá, xà kuàndaa ña nùú tutu ñà và’a mí nú itún yó’o tée kú’vì tìxin na, và’a tu nú xí’ín kuè’è kúún tìxin (Morelos), saá và’a tu nú ndakatia yó nùú táxìn ná kòó tià’yù ñà, saá íxa na ñuu Ndǔva (Tena et al., 2020).
Como ocurre con muchas otras especies de frutales en México, sus árboles son especialmente valorados como elementos de cercas vivas; su deliciosos frutos, que resaltan por su elevado contenido de vitamina C, son fuente de alimentación para pobladores de diversas comunidades (Maldonado et al., 2017); además, se tiene registro de su uso para tratar malestares estomacales, diarrea, disentería (Morelos), o bien como como agente desinfectante para heridas superficiales en Oaxaca (Tena et al., 2020).
Á tú tǎ’an káxí kún rí nátyi yó’o, kaxí rí tyi và’a níi va yáxí rí, án sana xà yáxí va kún rí, và’a kúú va ña. íxǐko na rí nùú kíyà’vi kuà’á nùú ñà’a kíxàà xí’ín na nda’á ñuu kuálí.
Si no has consumido sus deliciosos frutos, te invitamos a probarlos; y si ya los probaste, sigue consumiéndolos. Puedes encontrarlos en los mercados, justo en los puestos donde venden productos locales cargados de saberes ancestrales.
Maldonado M, Garcia J, Santos G, Rojas A, Cuevas J, Torres N. 2017. Reguladores del crecimiento y sustratos en la propagacion vegetativa de nanche (Malpighia mexicana A. Juss. y Byrsonima crassifolia (L) HBK). Revista Brasileira de Fruticultura,39 (3), 1-6. https://doi.org/10.1590/0100-29452017700
Anderson WR. 2013. Origins of Mexican Malpighiaceae. Acta Botanica Mexicana, (104), 107-156.
Tena Meza M, Navarro-Cerrillo RM, Brizuela Torres D (2021). Distribution of Malpighia mexicana in Mexico and its implications for Barranca del Río Santiago. Journal of Forestry Research, 32, 1095-1103.
Maldonado M, Garcia J, Santos G, Rojas A, Cuevas J, Torres N. 2017. Reguladores del crecimiento y sustratos en la propagacion vegetativa de nanche (Malpighia mexicana A. Juss. y Byrsonima crassifolia (L) HBK). Revista Brasileira de Fruticultura,39 (3), 1-6.
Traducción y voz en lengua Tu̱’un sâvi (Mixteco, Alcozauca):
Reproducción del dibujo del nanche, tomado del libro "Dendrología natural y botaneología americana, o Tractado de los árboles y hiebas [sic] de la América" escrito por Fray Juan Caballero, antiguo fraile dominico, que vivió en la ciudad de Antequera, hoy Oaxaca, alrededor de 1785.
Cédula de Nanche rojo en lengua ditsa dixa (zapoteco de San Lucas Quiaviní)
Cédula informativa en la que Geraldina López Curiel nos explica el nanche rojo en lengua ditsa dixa (zapoteco de San Lucas Quiaviní)
Autor: Dagoberto Teahulos, Geraldina López, et al. Fecha: 2026-05-26 Ubicación: San Lucas Quiaviní https://cedulasdeljardin.mx
Forma de citar:
Contreras-Ramírez M. y Gámez-Tamariz N. 2026. Nántyi kuá’a: yàsín níi rí, tí kuá’a kúú rí, ta iyá lo’o yáxí rí, ¿ni kití kúú rí?
(Mixteco, Alcozauca; Mendoza-Ruiz J.).
v.1.10
Cédulas del Jardín en lenguas originarias.
https://cedulasdeljardin.mxcedula/IxMxJebOax/malpighiamexicana_xta
accesado el 03 de septiembre de 2026
Contreras-Ramírez M. y Gámez-Tamariz N. 2026 Nántyi kuá’a: yàsín níi rí, tí kuá’a kúú rí, ta iyá lo’o yáxí rí, ¿ni kití kúú rí? (Mixteco, Alcozauca; Mendoza-Ruiz J.). v.1.1 Cédulas del Jardín en lenguas originarias. https://cedulasdeljardin.mx/IxMxJebOax/malpighiamexicana_xta accesado el 03 de septiembre de 2026
Licencia. Se concede permiso para copiar, distribuir y/o modificar este documento
bajo los términos de la Licencia de Documentación Libre de GNU, Versión 1.3
o cualquier versión posterior publicada por la Free Software Foundation;
sin Secciones Invariantes, Textos de Portada y Textos de Contraportada.
Visitas: 28
Fuente externa
para de
Texto que se mostrará como título
Nombre de usuario en la red social
Dirección del canal del autor
Breve razón por la que su muestra el recurso en la cédula
Dirección a la que será redirigido el usuario al picar
Fecha en la que se realizó
Imágen de 200px de ancho por 100px de alto
cargando...
YoTengoQueAportar
Este dato no será público
Nombre que aparecerá en la página
Estado en el que vives
Municipio en el que vives
Comunidad, colonia o pueblo en el que vives
Lengua(s) que se hablan en tu comunidad
Este dato no será público
Este dato no será público
Este dato no será público
Tu aporte debe ser revisado por los editores antes de ser publicado.